Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa
Ministrowie wchodzący w skład Rady do Spraw Zagranicznych przyjmują akty niezbędne do realizacji wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Są to:
- decyzje określające podejście Unii do konkretnej kwestii
- środki potrzebne do wykonania wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym sankcje.
Po posiedzeniach oficjalne stanowiska Rady są publikowane w formie komunikatu noszącego nazwę „konkluzje”.
Przygotowaniem prac tej Rady jako całości zajmują się Komitet Stałych Przedstawicieli (Coreper) oraz Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa. Drugi z tych komitetów odpowiada za kwestie polityczne i kwestie bezpieczeństwa.
Komitet ten sprawuje z ramienia Rady także polityczny nadzór i strategiczne kierownictwo nad operacjami zarządzania kryzysowego.
Istnieje ponadto 38 grup roboczych (tzw. organów przygotowawczych Rady), na których forum eksperci z państw członkowskich zajmują się kwestiami wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa pogrupowanymi geograficznie i tematycznie (np. region Bałkanów, Bliskiego Wschodu, temat praw człowieka czy terroryzmu).
Wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa wprowadzają w życie wysoki przedstawiciel i państwa członkowskie – za pomocą krajowych i unijnych zasobów.