Współpraca rozwojowa i pomoc humanitarna

Unijna polityka współpracy rozwojowej uzupełnia politykę prowadzoną w tej dziedzinie przez państwa członkowskie. Jej głównym celem jest zrównoważony rozwój społeczno-gospodarczy krajów rozwijających się, a priorytetem – redukcja, a docelowo eliminacja ubóstwa.

Równocześnie unijna polityka współpracy rozwojowej ma umacniać demokrację, praworządność oraz propagować poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności.

Szczególne miejsce w unijnej współpracy rozwojowej przypada krajom Afryki, Karaibów i Pacyfiku.

O działaniach w polityce rozwojowej Rada decyduje wspólnie z Parlamentem Europejskim, stosując zwykłą procedurę ustawodawczą. Rada uczestniczy w planowaniu na wysokim szczeblu wieloletnich programów współpracy z krajami rozwijającymi się i programów tematycznych, roczne strategie zaś opracowuje sama Komisja.

Więcej informacji:

Unijna polityka współpracy rozwojowej (Komisja Europejska)

Traktat lizboński wprowadził specjalną podstawę prawną w dziedzinie pomocy humanitarnej. Przepis ten kładzie nacisk na stosowanie zasad prawa międzynarodowego oraz na bezstronność, neutralność i niedyskryminację. Przewiduje także utworzenie Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej.

Celem unijnych operacji pomocy humanitarnej jest zaspokojenie potrzeb humanitarnych przez doraźną pomoc, opiekę i ochronę ludności w państwach trzecich, która stała się ofiarą klęski żywiołowej lub katastrofy spowodowanej przez człowieka.

Więcej informacji:

Unijna pomoc humanitarna (Komisja Europejska)