Rada
Rada jest jednym ciałem, ale ze względu na organizację prac zbiera się – zależnie od omawianej problematyki – w różnych formacjach. Grono obecnych stanowią wtedy ministrowie z poszczególnych państw członkowskich i europejscy komisarze odpowiedzialni za omawianą dziedzinę. W latach 90. Rada spotykała się w 22 formacjach, od czerwca 2000 roku przez dwa kolejne lata w szesnastu, a od czerwca 2002 roku już tylko w dziewięciu. Od kiedy w dniu 1 grudnia 2009 r. wszedł w życie traktat z Lizbony, formacji Rady jest dziesięć. Niezależnie od tego Rada pozostaje pojedynczą instytucją, a decyzja podjęta przez jedną ze wspomnianych dziesięciu grup jest decyzją całej Rady. Siedzibą Rady jest Bruksela, gdzie organ ten zbiera się kilka razy w miesiącu (w kwietniu, czerwcu i październiku posiedzenia odbywają się w Luksemburgu).
Nad decyzjami, które przyjmuje Rada, pracuje wcześniej ponad 150 grup roboczych i komitetów złożonych z delegatów państw członkowskich. Rozstrzygają oni kwestie techniczne i przedkładają wyniki Komitetowi Stałych Przedstawicieli (COREPER-owi), złożonemu z ambasadorów państw członkowskich akredytowanych przy Unii Europejskiej. Komitet ten dba o spójność prac i rozwiązuje kwestie techniczno-polityczne, zanim dany akt trafi na forum Rady.
Rada podejmuje decyzje głosami ministrów z państw członkowskich. Zależnie od dziedziny traktat przewiduje trzy typy głosowania: zwykłą większością głosów (decyzje proceduralne), kwalifikowaną większością głosów (system ważony oparty na liczbie ludności państw członkowskich, stosowany do wielu decyzji o rynku wewnętrznym, sprawach gospodarczych i handlu) oraz jednomyślnie (polityka zagraniczna, obronność, współpraca sądowa i policyjna, a także podatki).
W zdecydowanej większości przypadków Rada podejmuje decyzje na wniosek Komisji Europejskiej i w porozumieniu z Parlamentem Europejskim. Z Parlamentem porozumiewa się drogą konsultacji (np. w dziedzinie rolnictwa, współpracy sądowej i policyjnej, a także podatków) albo drogą wspólnej decyzji (np. rynek wewnętrzny).